Στὸ ἄκρο του οἰκισμοῦ Κόττες, ἐκεῖ ὅπου ὁ δρόμος σβήνει καὶ τὸ μονοπάτι ἀρχίζει, κρύβεται τὸ ταπεινὸ παρεκκλήσι τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων. Ἡ πορεία πρὸς αὐτὸ μοιάζει μὲ ἱερὸ προσκύνημα· περνᾶς ἀνάμεσα σὲ λιόδεντρα ποὺ γέρνουν πρὸς τὴ θάλασσα καὶ προχωρᾶς πλάϊ στὰ «κρ’τήρια», ὅπως τὰ λένε στὸ Τρίκερι, ὥσπου ξαφνικὰ ἀνοίγεται μπροστά σου μιὰ αὐλὴ ἁπλωμένη στὸ φῶς. Ἐκεῖ, πάνω ἀκριβῶς στὸ κῦμα, τὸ μικρὸ ἐκκλησάκι ἀγκαλιάζεται ἀπὸ τὴ θάλασσα, ἐνῷ τὰ ξύλινα καϊκάκια ποὺ λικνίζονται ἁπαλὰ συμπληρώνουν τὴν εἰκόνα μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς.
Ἁγία Μαρίνα
Το παραθαλάσσιο καταφύγιο της Αγίας Μαρίνας
Σὲ ἕναν ἥσυχο κόλπο, μακριὰ ἀπὸ τὶς Κόττες καὶ προσβάσιμο κυρίως ἀπὸ τὴ θάλασσα μὲ σκάφος ἢ καΐκι, βρίσκεται τὸ λιτὸ ἀλλὰ κατανυκτικὸ παρεκκλήσι τῆς Ἁγίας Μαρίνας. Ἀσπροβαμμένο μὲ μπλὲ λεπτομέρειες, στέκει πάνω ἀπὸ μιὰ μικρὴ ἀμμουδιὰ ποὺ χαρίζει στὸ τοπίο γραφικὴ γοητεία. Τὸ ξύλινο τέμπλο του, στολισμένο μὲ κεντητὰ ὑφάσματα καὶ κορδέλες, ἀποπνέει τὴν ἁπλότητα καὶ τὴν εὐλάβεια τοῦ τόπου. Κάθε χρόνο, στὴ γιορτὴ τῆς Ἁγίας, συγκεντρώνονται ἐκεῖ ἄνθρωποι ἀπὸ τὸ Τρίκερι καὶ τὶς Κόττες, μετατρέποντας τὸν ἀπόμερο αὐτὸν κόλπο σὲ ζωντανὸ πανηγύρι πίστης καὶ χαρᾶς.
Παναγία Ἐλεοῦσα
Ἡ Παναγία Ἐλεοῦσα στὴν αὐλὴ τοῦ οὐρανοῦ
Στὴν ἄκρη τοῦ οἰκισμοῦ Κόττες, δεσπόζει τὸ πετρόχτιστο παρεκκλήσι τῆς Παναγίας Ἐλεούσας, μὲ τὸ μαρμάρινο τέμπλο του νὰ προσδίδει αἴσθηση μεγαλοπρέπειας καὶ ἱερότητας. Τὰ σκαλιὰ ὁδηγοῦν στὴν ὑπερυψωμένη αὐλή του, ἀπ’ ὅπου ἡ ματιὰ ἀγκαλιάζει ὅλο τὸν κόλπο, χαρίζοντας θέα ποὺ κόβει τὴν ἀνάσα. Τὴ μέρα τῆς γιορτῆς του, καθὼς πέφτει τὸ δειλινό, ἡ αὐλὴ πλημμυρίζει κόσμο καὶ ἄρτους, ἐνῷ ὁ μοναδικὸς φωτισμὸς ἀπὸ τὰ κεριὰ δημιουργεῖ μιὰ κατανυκτική, σχεδὸν μυσταγωγικὴ ἀτμόσφαιρα. Ἐκεῖ, κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανὸ ποὺ βάφεται μὲ τὰ χρώματα τοῦ ἡλιοβασιλέματος, ὁ πάτερ ψέλνει καὶ ἡ λειτουργία στὴν αὐλὴ γίνεται ἐμπειρία βαθιᾶς συγκίνησης καὶ πίστης.
Ἁγία Κυριακή
Τὸ ἱερὸ καταφύγιο τῆς Ἁγίας Κυριακῆς
Ὁ γραφικὸς ναὸς τῆς Ἁγίας Κυριακῆς, ποὺ δεσπόζει μέσα στὴν πευκόφυτη αὐλή του, βρίσκεται στὸν παραθαλάσσιο οἰκισμὸ τῆς Ἁγίας Κυριακῆς, ὅπου τὰ πολύχρωμα ξύλινα καϊκάκια λικνίζονται ἤρεμα στὸ λιμανάκι. Τὰ ψηλὰ κυπαρίσσια περιβάλλουν τὸ λευκὸ καὶ λιτὸ κτίσμα, προσφέροντας σκιὰ καὶ ἠρεμία, ἐνῷ ἡ αὐλή του δημιουργεῖ ἕναν χῶρο πνευματικῆς γαλήνης καὶ φυσικῆς ὀμορφιᾶς. Κάθε Μεγάλη Παρασκευή, ὁ ἐπιτάφιος στολίζεται μὲ μὼβ Πασχαλιὲς ἀπὸ τοὺς κήπους τῶν ντόπιων γυναικῶν, καὶ τὸ φῶς τοῦ δειλινοῦ ποὺ πέφτει πάνω στὸν ναὸ καὶ τὰ κυπαρίσσια γεμίζει τὴν αὐλὴ μὲ κατανυκτικὴ καὶ μυσταγωγικὴ ἀτμόσφαιρα.
Ἴερὰ Μονὴ Ἁγίων Σαράντα
Ἡ Μονὴ στὸ νησὶ Ἀλατάς
Στὸ νησὶ Ἀλατάς, σὲ μικρὴ ἀπόσταση ἀπὸ τὸ Τρίκερι, δεσπόζει ἡ Ἱερὰ Μονὴ τῶν Ἁγίων Σαράντα, γνωστὴ καὶ ὡς Μονὴ Ἅγιοι Τεσσαράκοντα. Τὸ παλιὸ μοναστήρι, ἄλλοτε καταφύγιο μεγάλου πλήθους μοναχῶν, φέρει σκαλιστὲς ἐπιγραφὲς ποὺ ὑπενθυμίζουν πὼς ἡ Μονὴ ὑπῆρξε τόπος στήριξης καὶ καταφύγιο γιὰ ὅσους ἀναζητοῦσαν προστασία στὶς δύσκολες ἐποχὲς τοῦ παρελθόντος. Ἡ αὔρα τοῦ χώρου συνδυάζει τὴν πνευματικὴ γαλήνη τῆς μοναστικῆς ζωῆς μὲ τὴν ἱστορικὴ μνήμη, προσκαλῶντας τὸν ἐπισκέπτη νὰ νιώσει τὴν πίστη, τὴ σιωπὴ καὶ τὴ βαθιὰ ἠρεμία ἑνὸς τόπου γεμάτου μυστήριο καὶ ἱστορικὴ αἴσθηση.
Παναγία
Στην αγκαλιά του δρόμου
Τὸ πετρόχτιστο ἐξωκκλήσι τῆς Παναγίας στὸ Τρίκερι, γνωστὸ καὶ ὡς «Παναγιὰ τοῦ δρόμου», ἀποτελεῖ ἕναν ἰδιαίτερο τόπο προσευχῆς καὶ μνήμης. Χτισμένο σὲ μιὰ στροφὴ τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ ποὺ ὁδηγεῖ στὸ χωριό, ξεχωρίζει κάτω ἀπὸ τὸν δροσερὸ ἴσκιο τῶν ψηλῶν κυπαρισσιῶν καὶ πεύκων, ἐνῷ ἡ θέα τοῦ πρὸς τὸν Παγασητικὸ κόλπο προσφέρει μοναδικὴ γαλήνη στὸν ἐπισκέπτη. Δίπλα του βρίσκεται τὸ μνημεῖο ποὺ θυμίζει τὴ μάχη μὲ τὸν Κιουταχῆ τὸ 1823, συνδέοντας τὸν χῶρο μὲ τὴν ἱστορικὴ μνήμη τοῦ τόπου. Στὸ περιποιημένο ἐσωτερικό του, οἱ πολλὲς εἰκόνες ποὺ ἔχουν ἀφιερώσει οἱ πιστοὶ στολίζουν τὸ μικρὸ ἐκκλησάκι, δημιουργῶντας μιὰ ἀτμόσφαιρα κατάνυξης καὶ ζεστασιᾶς.
